LA CHICA JUGANDO CON LETRAS ESTÁ EN RECONSTRUCCIÓN

No sé en qué momento se me volvieron a perder las ganas de hacer cualquier cosa.
De repente todo se descontroló en mi cerebro y la idea de acabar la vida volvió a sonar acertada.
Todo iba muy bien y de repente, todo se fue derrumbando cual castillo de naipes y me encontré a mi misma sintiendo pereza de todo, ante todo.
Nada me provoca, nada me emociona, nada me alegra sinceramente, excepto ella -y Matilda-.

No sé qué demonio se me metió y decidí dejar el antidepresivo. Ahora lo estoy pagando caro.

Toda mi vida -vista desde afuera- es hermosa, está llena de motivos para agradecer, soy una mujer muy afortunada. Tengo un apartamento muy bacano, mi carro es un sueño para muchos, tengo dinero, buenos amigos, ingresos pasivos, soy inteligente, tengo una familia disfuncional y muy querida, mi novia es un ser humano increíble por cualquier lado que se le mire, mi perra se derrite de amor por mi, tengo una casa preciosa en la costa... Mil cosas componen mi vida, la adornan, la hacen envidiable.

Y sin embargo, aquí estoy, acabando de salir del médico con una prescripción de medicinas para el corazón, para el cerebro y para el sistema autónomo central.
Han dejado de funcionar como deberían y ahora todo me cuesta, hasta sentarme a colorear me cuesta, nada me entretiene. 

La frase "pobre niña rica" se me dibuja en la cabeza y un puño mental la destruye. Yo no pedí esto, yo no busqué estar así, yo no quise ser "fallosita" como bromeamos mi bombón y yo.
Yo quisiera ser como una persona normal, me he preguntado varias veces últimamente qué sentirá una persona normal, si sentirá que se le estalla el corazón mientras se ducha con agua caliente durante unos minutos, si se cansa lavando platos o cocinando, si le provoca llorar al ver los ojos de su perro fijamente porque sabe que algún día no los verá más, tonterías o cosas importantes así me he preguntado últimamente.

El cardiólogo me dijo que todo irá mejorando, siempre y cuando continúe los medicamentos. Algunas personas toman medicinas de por vida por diferentes condiciones, supongo que yo también lo haré, sólo debo hacer las paces con esa idea y darle tiempo a los químicos de volver a encauzarme.

La próxima vez que me quiera desintoxicar de los químicos, por favor golpéenme y eviten que lo haga.

Necesito entender que no soy normal, que nunca lo he sido, que nunca lo seré tampoco. Entenderlo y aceptarlo, a partir de ahí reconstruirme y amarme así, deschavetadita. ¿Qué hay de malo?, sólo es ser diferente, no importa en qué medida.

Afortunadamente nunca he tenido los cojones para quitarme la vida, de ser así, seguramente no estaría aquí escribiendo pendejadas.

Apelo a una capacidad extraña de asombrarme y celebrar las cosas más sencillas, apelo a la fuerza del Universo, apelo al amor, apelo al "pasito a pasito", apelo al "un día a la vez", apelo al "solo por hoy", a todo lo que tenga que apelar y aferrarme para volver a sentirme bien, para reinventarme y poder sentir que gané una vez más la batalla a la que me enfrento cuando las D atacan con todo lo que traen y me inundan de oscuridad.

Doy por terminado mi intento de dejar los antidepresivos, esta todavía tiene lidia que dar.

N
Nguyễn Phú Cường

Cuộc sống đôi lúc không như chúng ta mong muốn nhưng đừng buồn, đừng suy nghĩ nhiều quá mà hãy tiếp tục đứng lên và chiến đấu tiếp vì tương lai của chính mình nhé!

No hay comentarios:
1. Chèn ảnh: [img]Link ảnh[/img]
2. Chèn video: [youtube]ID Video[/youtube]
Hướng dẫn lấy ID Video từ Youtube

Ví dụ video có link trực tiếp: https://www.youtube.com/watch?v=BUaLnDL3f-M, ta sẽ lấy BUaLnDL3f-M và thay vào vị trí ID Video ở cú pháp trên.

Nội quy chung Phú Cường Blogger

1. Bài viết đều tự tay tác giả viết nên nếu có ý định copy xin hãy ghi nguồn bài viết đó.
2. Template được lên ý tưởng và thiết kế bởi Phú Cường Blogger vì vậy tuyệt đối không tự ý RIP Template hoặc lấy và dùng từ những nguồn ăn cắp khác khi tác giả chưa share công khai. Nếu tôn trọng mình thì bạn có thể trao đổi mua template tại fb Nguyễn Phú Cường.
3. Không được spam dưới mọi hình thức và đưa ra những bình luận xúc phạm đến danh dự và nhân phẩm của người khác (những bình luận vi phạm sẽ bị xóa).

Đang cập nhật thêm nội quy...

- Blog: Phú Cường Blogger - Life Is Share
- Thành lập: 22/09/2017
- Nội dung: Blog chủ yếu viết về những tâm tư, tình cảm và những điều xung quanh cuộc sống của tác giả. Ngoài ra, blog thi thoảng còn chia sẻ một vài thủ thuật về Blogspot, share ảnh đẹp, tin tức về Team Solomid...
- Tác giả blog: Nguyễn Phú Cường hiện đang là sinh viên năm cuối ngành Điện tử - Viễn thông trường Đại học Bách Khoa Hà Nội.
- Template: Twitter Template Version 4.5 By Phú Cường Blogger.

Lời cuối chúc các bạn có những phút giây thật vui vẻ và ý nghĩa tại blog nhé!