LA CHICA JUGANDO CON LETRAS ESTÁ EN RECONSTRUCCIÓN

Espero que haya quemado todo...
Los recuerdos, las fotos, la ropa, las cadenas, los zapatos, las cremas, los regalos, los escritos.
Que haya quemado su piel, su boca y hasta su pelo, para que de mi no tenga nada, ni el rastro que rozando pude haber dejado.
Que todo vínculo que tenía conmigo haya desaparecido, para que nunca pueda recorrer ningún camino de regreso.
Que todo se lo haya llevado el tiempo, que todo haya sido "sobrescrito" por algo más para que el olvido sea seguro.
Eso... que el olvido sea seguro, ah! y absoluto.

N
Nguyễn Phú Cường

Cuộc sống đôi lúc không như chúng ta mong muốn nhưng đừng buồn, đừng suy nghĩ nhiều quá mà hãy tiếp tục đứng lên và chiến đấu tiếp vì tương lai của chính mình nhé!

2 comentarios:
  1. Y qué tal si te dijera, que aunque no me correspondan estas palabras, aún guardo todo de vos, cada rastro, cada recuerdo, cada escena que esta ciudad que ya no añoro tanto me brindó. Que pasar todos los días, incluso varias veces, por uno de los sitios que más frecuentaba a tu lado, me remiten a pensar que podría encontrarte allí sentada, sin siquiera pensar que podría acercarme a vos, para mirarte a los ojos, como ellos jamás lo han olvidaron, para explicarte que la vida sólo nos alejó por circunstancias que no eran veraces, por el odio, el egoísmo de alguien más por luchar y tratar de entender lo que me pasaba frente a vos, que aún no logro sacarte de mi mente, y es que me cuesta hacer todo lo que mencionas aquí, Porque muy tontamente te prometí y me prometí jamás sacarte de mi vida, así no estuvieses presente. Pero qué difícil es mantenerte, después de ver el reflejo de un daño ocasionado por mis errores y algunos otros ajenos a mi voluntad. Se me hace tan complicado recordarte sin tener que sonreír, porque también decidí reservar las mejores emociones a tu lado en el mismo lugar. No pretendas que me saque todo, que queme todo recuerdo de vos, cuando aún no sé cómo definir lo que sigo sintiendo. Cuando quisiera salir corriendo a buscarte en donde sea que estés para hablarte, para borrarte todo aquello que te hayan dejado. Te he buscado de mil maneras y al parecer vas muy bien haciendo tu trabajo por un "olvido seguro", pues ante ningún llamado te has hecho presente, y es q no puedo pretender que lo hagas, pero si supieras todo lo que quisiera tenerte una vez más en mi vida, así fuese la última por abrazarte por el tiempo que me sea permitido. Cómo olvidar cientos de palabras que te dí, cómo levantarme de esta vasta vida sintiendo tu malestar hacia mi, que cada mañana quisiera reconstruir cada pieza rota en vos. Cómo podes pensar que sería capaz de quemar las canciones que me aguardabas. Dónde podría esconder mi alma de tu ausencia? acaso te parece coherente todo aquello que hayan podido decirte y que aún continúe escribiéndote como siempre lo hice?.

    Que siendo casi la 1AM sienta que tu ausencia me rodea como una soga en la garganta. Si quieres que cumpla todo lo que dices, dime cómo puedo vivir sin recordarte y sin que me duela. Dime cómo no sentir que te encuentras lejos, por cuál camino debo andar para no traerte a mi vida, como la chica de mis sueños. Dime cómo no buscarte y dejar descansar mi tristeza. Dime por favor, cuál "luna sonriente" no tiene tu mirada, qué parte del cielo y tres estrellas no tienen tu color, que incluso llevas en la piel. Esa que susurra en mis oídos tus palabras, dime por favor como no ver el mar y sentir la sensación de cuando me llamabas. Dime en qué rincón podrás ver mi tristeza, dime por favor cuándo podré acercarme una vez más para borrar todo aquello que estés sintiendo, dime que me regalarás una noche en la que podré velar tu sueño, porque te extraño, porque me cuesta olvidarte, hacerte a un lado como lo estas haciendo vos. Que aún sabiendo, que jamás fui tu chica, no viviré sin recordarte, qué masoquista soy, lo sé. Sólo quiero esperanzarme por dejarte contagiar de la magia que vivimos, de mirarte como lo hice bajo cientos de noches.

    Y qué importa si ya me quemaste, borraste, olvidaste con la seguridad de la que hablas, finalmente, seguiría siendo la misma tonta que he sido, la que aún te mantiene como el primer día que supe lo mucho que te adoraba, yo sigo sintiendo lo mismo, conociendo tu dolor, sigo igual de enceguecida por vos, con mis sentimientos intactos. Con el mismo amor idílico. Con el mismo que no me permite olvidarte...

    ResponderEliminar
  2. La chica jugando con letras18 de agosto de 2015, 14:46

    Anónimo, no sabemos quién eres, pero gracias por escribirnos.

    La chica jugando con letras

    ResponderEliminar
1. Chèn ảnh: [img]Link ảnh[/img]
2. Chèn video: [youtube]ID Video[/youtube]
Hướng dẫn lấy ID Video từ Youtube

Ví dụ video có link trực tiếp: https://www.youtube.com/watch?v=BUaLnDL3f-M, ta sẽ lấy BUaLnDL3f-M và thay vào vị trí ID Video ở cú pháp trên.

Nội quy chung Phú Cường Blogger

1. Bài viết đều tự tay tác giả viết nên nếu có ý định copy xin hãy ghi nguồn bài viết đó.
2. Template được lên ý tưởng và thiết kế bởi Phú Cường Blogger vì vậy tuyệt đối không tự ý RIP Template hoặc lấy và dùng từ những nguồn ăn cắp khác khi tác giả chưa share công khai. Nếu tôn trọng mình thì bạn có thể trao đổi mua template tại fb Nguyễn Phú Cường.
3. Không được spam dưới mọi hình thức và đưa ra những bình luận xúc phạm đến danh dự và nhân phẩm của người khác (những bình luận vi phạm sẽ bị xóa).

Đang cập nhật thêm nội quy...

- Blog: Phú Cường Blogger - Life Is Share
- Thành lập: 22/09/2017
- Nội dung: Blog chủ yếu viết về những tâm tư, tình cảm và những điều xung quanh cuộc sống của tác giả. Ngoài ra, blog thi thoảng còn chia sẻ một vài thủ thuật về Blogspot, share ảnh đẹp, tin tức về Team Solomid...
- Tác giả blog: Nguyễn Phú Cường hiện đang là sinh viên năm cuối ngành Điện tử - Viễn thông trường Đại học Bách Khoa Hà Nội.
- Template: Twitter Template Version 4.5 By Phú Cường Blogger.

Lời cuối chúc các bạn có những phút giây thật vui vẻ và ý nghĩa tại blog nhé!